Waarom NJAO lid worden?

Wat is het NJAO?
Het Nederlands Jeugd Accordeon Orkest is een jeugdorkest bestaande uit jonge accordeonisten (11-26 jaar) uit heel Nederland. We houden om de drie à vier weken een repetitie. Dat kan een studiedag (10.00-16.00u) zijn, meestal in Zeist, of een studieweekend (zaterdag 10.00 tot zondag 15.00 uur) ergens in het land, afhankelijk van waar er een concert gegeven wordt. Per jaar zijn er ongeveer 4 studieweekenden, meestal afgesloten met een concert en 10 studiedagen op de zaterdag of zondag.

Het repertoire is zeer veelzijdig te noemen en vernieuwt zich constant. Van klassiek tot pop, van filmmuziek tot Argentijnse tango. In de weekenden wordt er diep op de muziek ingegaan en op een studiedag komt er veel voorbij zodat beide vormen zeer leerzaam zijn.

Waarom het NJAO?
Samenspel is een ideale manier om muzikale en sociale vaardigheden te ontwikkelen.
Door het samenspelen in het NJAO ontwikkel je veel plezier in het spelen van de muziek. Dit plezier behoud je ook en je medespelers houden je constant gemotiveerd. Je kundigheid wat betreft het maatgevoel, het tellen, het noten lezen, het doorspelen zonder haperingen gaat snel en hard vooruit. Ook het luisteren naar anderen wordt goed ontwikkeld. Doordat je in het orkest zit, blijf je gemotiveerd om accordeon te spelen. Ook als je inmiddels 14-15 jaar bent en veel andere interesses hebt gekregen.
Het is goed om er al op jonge leeftijd bij te komen, maar als je ouder bent kun je ook prima beginnen. Niveau is geen issue. Iedereen mag meedoen en iedereen heeft zijn rol in het orkest. Eventueel wordt de muziek aangepast naar jouw kunnen. Je muzikale horizon wordt verbreed door het afwisselende repertoire. Ook op andere vlakken kan ieder lid een rol van betekenis spelen, zoals het presenteren van concerten, schrijven van programma’s, of het organiseren van activiteiten.

 

Aanmelden of proefdag draaien?
Jezelf aanmelden, of je opgeven voor een proefdag kan door te mailen met secretaris@njao.nl.
Wil je meer info? Bel met de dirigent Jorind Josemans via 06-45458279

lees hieronder de verhalen van 3 van onze orkestleden:

 

Jonas van Ruiten

Jonas van Ruiten, 15 jaar oud, werd lid van het NJAO begin 2020. Na een drukbezochte Kerst play-inn in Den Haag van het NJAO i.s.m. docente Iris Oberstadt kreeg hij de smaak te pakken. In zijn negende levensjaar was Jonas begonnen met het bespelen van het accordeon. Hij hoorde samen met zijn vader mooie muziek met accordeon erin op de radio en zijn vader ging meteen een leraar voor hem zoeken. Bij een oude meneer thuis had hij zijn eerste lessen. Die eerste lessen vond Jonas een beetje saai en al gauw zocht hij verder en kwam hij bij docente Iris Oberstadt terecht.

Iris heeft een accordeonwinkel en een druk bezochte lespraktijk in Den Haag. Zij geeft les op 5 minuten fietsen van zijn huis. Eerst speelde hij op een kleine leenaccordeon, toen op een grote huuraccordeon en daarna kocht zijn vader een nieuwe accordeon (Hohner) voor hem waar hij ook in het orkest op speelt. Later kocht Jonas nog een extra accordeon, een goedkoop oud beestje. Deze werd gestolen waarna hij van Iris een gratis opknapper kreeg. Deze heeft hij opgeknapt en hierop speelt hij in het vakantiehuisje van zijn familie.
Muziek is Jonas niet vreemd want Jonas komt uit een familie waar veel muziek gemaakt wordt. Zijn broer speelt gitaar, zijn andere broer piano en zijn moeder speelt ook piano. Ook op school kwam hij al gauw in aanraking met muziek, met de schoolband.

Wanneer Jonas het geluid van een accordeon hoort, voelt hij zich gelukkig en blij, vergeet alles om zich heen en voelt zich vrij.
Het bespelen ervan geeft hem rust en vertrouwen, en een veilig gevoel.
Jonas vindt het supergaaf om met een groep (band of orkest) samen te spelen. Wanneer het nog niet zo goed lukt, dan kan het wat stress opleveren, maar als alle klanken juist samenvallen geeft dat een enorme kick. Door het samenspelen in een orkest is hij beter gaan tellen en kan hij (ook wanneer hij solo speelt) beter doorspelen (zonder haperingen). Het samenspelen vindt hij leuk, gezellig, soms wel moeilijk, maar leerzaam en het vervult hem met trots als het allemaal lukt en het orkest een goed concert kan geven.
Zo samen muziek maken met leeftijdsgenoten vindt hij ontzettend leuk. De studiedagen van het NJAO vliegen voorbij, je leert veel in een paar uur tijd en de weekenden vindt hij iets vermoeiender (door wat weinig slaap) maar wel supergezellig.

Read more

Sjoerd Zwaan

Sjoerd Zwaan, geboren in 2003, werd lid van het NJAO begin 2017 op aanraden van een ander toenmalig NJAO-lid die hij kende via accordeonvereniging Concordia in Lochem.
Toen hij negen was begon hij met accordeon spelen. Daarvoor speelde hij mondharmonica. Marten Deelstra, de vader van zijn beste basisschoolvriend, gaf hem en zijn vriend les. Marten gaf ook accordeonles aan Jan-Arie, Sjoerd’s vader. Zo werd Sjoerd eigenlijk “aangestoken” en hij meldde zich aan op de muziekschool van Zutphen (Muzehof) bij docente Josien Hulshof.
In het begin speelde Sjoerd op een gehuurde 48-basser, later kreeg hij een groene 72-basser, toen een grijze Marinucci 96-bas en toen hij lid werd van het NJAO kocht Sjoerd een 96-bas Excelsior.


Voor zijn profielwerkstuk op de middelbare school bouwde Sjoerd zelf een accordeon. Bij het bouwen kreeg hij tips en hulp van Marten Deelstra en Dinie Zweverink, de dirigente/docente van accordeonvereniging Concordia en eigenaresse van muziekwinkel Zweverink muziek in Lochem.

Sjoerd zijn eerste jaren met accordeonlessen waren een beetje schools: hij kreeg veel techniek-oefeningen en er werd gewerkt met een huiswerkschriftje. Op de Hanzehof behaalde hij zijn A-diploma, maar hij ging daarna op zoek naar een docent met een vrijere aanpak. Zo kwam hij bij Stefan Potman terecht. Dit hielp hem om verder te komen. Ook speelde Sjoerd inmiddels bij accordeonvereniging Concordia. Zo raakte hij bekend met het spelen in een orkest. Op de Muzehof speelde hij al eens in een heterogeen ensemble, maar ook van huis uit was muziek hem niet vreemd. Zijn vader speelde dus accordeon, zijn moeder zong, broer Aart speelde gitaar/keyboard en broer Okke speelde djembé. Op school leerde Sjoerd blokfluiten en trommelen.

Het geluid van een accordeon kan Sjoerd zeer bekoren: het lijkt wel een orgel, de tonen raken, komen echt binnen. Het vasthouden van het instrument geeft Sjoerd vertrouwen, het helpt hem om zorgen te vergeten en het hoofd leeg te maken. Er zit altijd muziek in Sjoerd zijn hoofd. Na de repetities blijven de nummers nog dagenlang in zijn hoofd zitten. Het samenspelen vergroot het zelfvertrouwen nog meer, het geeft een kick om aan iets “groots” mee te doen, je kent “niemand” en toch ben je met elkaar verbonden door de muziek.
Door het spelen bij het NJAO ging het spelniveau van Sjoerd vlug omhoog, leerde hij beter tellen, kreeg hij een beter maatgevoel, leerde meer muziektheorie en kon binnen een jaar significant beter noten lezen. Sociaal gezien heeft het NJAO hem veel vriendschap gebracht, een hoop gezelligheid, meer zelfvertrouwen en het gevoel meer mensen te kennen uit heel Nederland.
Sjoerd is van mening dat accordeondocenten hun leerlingen moeten stimuleren om bij het NJAO te gaan spelen, zeker als er in de eigen woonomgeving geen jeugdorkest is. Doordat je met leeftijdsgenoten samenspeelt blijf je langer spelen en ga je enorm vooruit.
Docenten die bang zijn hun leerling kwijt te raken doordat hun leerling bij het NJAO gaat, hebben het mis, volgens Sjoerd. Integendeel, de leerling blijft langer spelen en dus ook les houden (over het algemeen).
Het leuke aan concerten geven vindt hij dat je de mensen kunt verrassen en blij kunt maken. Een studiedag is zo leuk omdat je niet het hele weekend kwijt bent en toch veel leert, en de weekenden zijn zo leuk omdat er meer ontspanning is en de avonden zo gezellig zijn.

Read more

Margot Polderdijk

Margot Polderdijk, studente geneeskunde 23 jaar, werd geboren in augustus 1998, net vóór de oprichting van het NJAO en speelt al accordeon vanaf haar 8ste jaar. Toen zij in groep 3 zat begon zij met AMV-lessen op de muziekschool. Hier leerde ze de beginselen van het noten lezen en veel gebruikte ritmes en maakte ze kennis met allerlei instrumenten. Haar moeder speelde als kind accordeon dus het lag voor de hand dat Margot ook een proefles accordeon deed.

Zo geschiedde en na de proefles, van haar latere leraar Harry Schroevers, ging zij op de muziekschool van start met accordeonlessen bij Ger Blom. Ze leerde in de eerste jaren spelen volgens de lesmethode Knop & Toets. Toen Ger met pensioen ging kreeg Margot les van een keyboarddocent. Ze moest veel keyboardmuziek spelen en dat vond ze erg saai. Gelukkig kreeg ze daarna al gauw les van Harry Schroevers die ook de dirigent van accordeonvereniging Concertina in Zeeland was (en dat heden ten dage nog is). Via deze vereniging huurde ze haar eerste accordeon, een 48-bassertje. Daarna kochten Margot haar ouders een knalgele Weltmeister 72-bas. Later kocht zij zelf een Pazzolli 120-bas convertor.
Na 1 jaar accordeonles ging ze al meespelen in het B-orkest van Concertina. Ze vond het samenspelen in het begin heel erg lastig, maar wel veel leuker dan alleen spelen. Ook op school speelde ze accordeon op het podium, muziek van de musical “Annie” en ze speelde een keer een Franse straatmuzikant. Op haar 17e deed Margot mee aan het Eastman Concours, een concours voor diverse instrumenten in de provincie Zeeland, georganiseerd door de Vrienden van Het Zeeuws Orkest. Met Concertina nam ze deel aan het accordeonfestival te Hoek van Holland.

Muziek was ook in het gezin van Margot niet vreemd. Haar moeder zingt graag en speelt keyboard, haar broertje speelt keyboard en op de universiteit zong Margot graag in het koor. Maar van de klanken van het accordeon kan Margot echt genieten, vooral van het 16-4 en 8-4 register. Het spelen geeft haar een welkome pauze voor het leren (voor school) en hierdoor kan ze haar gedachten even verzetten en haar hoofd leegmaken. De ergonomie van een accordeon stelt je in staat om lekker mee te bewegen met de muziek en met de balg kan je heel goed je emotie uitdrukken zegt Margot.
Via social media las Margot over het NJAO. Met in haar achterhoofd het starten van een studie geneeskunde in Utrecht of Amsterdam, leek het NJAO haar de uitgelezen kans om naast haar studie in een orkest te blijven spelen.
Het samenspelen is zo leuk omdat iedere stem belangrijk is. Er is een hoop gezelligheid bij het jeugdorkest, vooral in de weekenden en de jeugd pakt de muziek sneller op. Het samenspelen ontwikkelt zich snel (sneller dan bij orkesten met volwassenen). In de weekenden kan er heel diep op de muziek worden ingegaan en op een studiedag is het fijn dat alles even langskomt. Volgens Margot moet je als je jong bent en accordeon speelt zo gauw mogelijk bij het NJAO komen. Je krijgt er plezier in het spelen en je behoudt dit plezier ook. Ook ga je met meer vertrouwen spelen en je muzikale horizon wordt verbreed door het (snel) afwisselende repertoire.

Read more

 

Reacties gesloten.